Aspidelaps lubricus - Płużnica przylądkowa, kobra koralowa

Aspidelaps lubricus - Płużnica przylądkowa, kobra koralowa

Nazwa łacińska: Aspidelaps lubricusNazwa polska: Płużnica przylądkowa, kobra koralowaInne nazwy:...

Cryptelytrops (Trimeresurus) purpureomaculatus - Trwożnica mangrowa

Cryptelytrops (Trimeresurus) purpureomaculatus - Trwożnica mangrowa

Nazwa łacińska: Cryptelytrops (Trimeresurus) purpureomaculatusNazwa polska: Trwożnica...

Chrysopelea ornata - Nadobnik ozdobny

Chrysopelea ornata - Nadobnik ozdobny

Nazwa łacińska: Chrysopelea ornataNazwa polska: Nadobnik ozdobny, wężolot zwyczajnyInne nazwy:...

Lichanura trivirgata - Boa różany

Lichanura trivirgata - Boa różany

Nazwa łacińska: Lichanura trivirgataNazwa polska: Boa różanyInne nazwy: Rosy boa (ang.),...

Crotalus durissus vegrandis - Grzechotnik wenezuelski

Crotalus durissus vegrandis - Grzechotnik wenezuelski

Nazwa łacińska: Crotalus durissus vegrandisNazwa polska: Grzechotnik wenezuelskiInne nazwy:...

NOWE ARTYKUŁY

NOWE POSTY NA FORUM

Coelognathus helena - Wąż Heleny

Nazwa łacińska: Coelognathus helena (Daudin, 1803)
Nazwa polska: Wąż Heleny, Helenka, połoz Heleny

Inne nazwy: Trinket Snake, Indian Trinket Snake (angielskie), Indische Schmucknatter (niemiecka), Užovka indická (czeska).

Ciekawostka:
Nazwa gatunku – helena wzięła się od imienia córki greckiego boga, Zeusa, która była najpiękniejszą z kobiet.

Synonimy:
Coluber helena, Herpetodryas helena, Cynophis bistrigatus, Plagiodon Helena, Herpetodryas malabaricus, Cynophis helena, Elaphe helena

Cechy ogólne:
Nieduży wąż o drobnym ciele z ciekawym ubarwieniem. Źrenice okrągłe. Zaraz za głową posiada dwa czarne paski. Od głowy do połowy ciała jest w kolorze podstawowym (brąz, ciemne odcienie żółtego, delikatnie wpadające w pomarańcz) z czarno-białymi plamami. Reszta ciała (od połowy do końcówki ogona) jest „trójwarstwowa” tj. góra w kolorze podstawowym, boki w czekoladowym (niektóre osobniki nawet czarne), a dół jasny – kremowy/biały. Posiada dość długi, całkiem chwytny ogon. Dorasta nawet do 150cm (samica), choć z reguły mają ok. 120cm. Samce mniejsze, ok. 80-90cm. W warunkach terrariowych dożywa nawet 20 lat. Najbardziej aktywny o zmierzchu i świcie, choć w dzień także nie odmawiają sobie wspinaczki, spacerów po terrarium.

Ciekawostka 2:
Pierwszym hodowcą tego gatunku w UK był Trevor Smith, który hodował go w latach osiemdziesiątych.

Występowanie: Występowanie - Coelognathus helena
Występuje w Azji Południowej m.in. w Indiach, Pakistanie, Nepalu, Bangladeszu, Sri Lance do 900 m.n.p.m.

Biotop:
Zamieszkuje zróżnicowane środowiska. Preferuje tereny wilgotne. Można go spotkać na skraju lasów tropikalnych, zaroślach, polach ryżowych, na skraju łąk, a nawet w pobliżu terenów zamieszkanych przez ludzi. Często spotykany w okolicach rowów nawadniających.

Cechy szczególne:
Zachowanie u tego gatunku jest dość zmienne i jest cechą typowo osobniczą. Jedne osobniki są łagodne jak baranki, nic im nie przeszkadza, można je bez problemu wyciągnąć z terrarium (oczywiście na chwilę), a inne przy jakimkolwiek ruchu w okolicach terrarium zwijają się w literę S, nadymają i kąsają wszystko co się rusza (dość komicznie to wygląda – wąż jest mały, chudziutki, ale nie pozwala na nic co mu się nie spodoba – można by rzec, że próbuje udawać swojego większego kuzyna C. radiatus). Często wraz ze wzrostem stają się łagodniejsze i to zachowanie zanika.

Odmiany, podgatunki:
Występują dwa podgatunki:
-Coelognathus helena helena
-Coelognathus helena monticollaris (prawie nie spotykany w hodowli)

Gatunek ten nie posiada żadnych odmian (morphów) wyhodowanych w niewoli. Oprócz podgatunków w naturze można spotkać odmianę albinotyczną. W sprzedaży można się spotkać z odmianą High yellow, lecz tak się nazywa osobniki ze Sri Lanki, które delikatnie się różnią ubarwieniem od reszty. Można spotkać się również z odmianą Blonde / Golden, lecz najprawdopodobniej nie jest ona utrwalona genetycznie. Nazywa się tak osobniki pochodzące z jakiegoś terenu, które różnią się ubarwieniem od reszty.

Coelognathus helena w terrarium:
Odpowiednie terrarium dla samicy to 90x50x60cm. Dla samca powinno wystarczyć terrarium 75x50x50cm. Jest to dość ruchliwy wąż, który lubi się wspinać, dlatego warto zapewnić mu tą możliwość . Powinien mieć miseczkę z wodą z której czasami korzysta. Dobrze by było, gdyby miseczka/basenik była na tyle duża, by wężyk mógł się w niej zanurzyć. Wąż jest dość lekki, więc można się pokusić o jakieś rośliny w terrarium. Temperatura dla tego gatunku powinna utrzymywać się w granicach 25-28°C. Miejscowo do 30°C. W nocy można obniżyć temperaturę do 23-25°C. Wilgotność utrzymujemy w granicach 65-75%. Zalecam trzymać się tej górnej granicy (może dochodzić nawet do 80%), ponieważ w niższej wąż ten miewa problemy z wylinką. Jako podłoże możemy zastosować torf, włókno kokosowe (te podłoża dobrze utrzymują wilgotność) i ręczniki papierowe. Podłoży drewnopochodnych u tego gatunku nie polecam z uwagi na podwyższoną wilgotność (mogą pęcznieć). Jeśli ogrzewamy kablem grzewczym to do oświetlenia terrarium polecam użyć świetlówki (nie wysusza powietrza jak żarówka i nie grzeje tak jak ona). Cykl 12-godzinny.

Pokarm:
W naturze zjada małe gryzonie, ptaki, płazy oraz gady. W niewoli bezproblemowo przyjmuje gryzonie karmowe. Z reguły nie robią problemów przy karmieniu mrożonkami. Wąż ten ma bardzo szybką przemianę materii. Młode zaleca się karmić co 5 dni oseskami , podrostki co 7 dni, dorosłe samice co 7-10 dni, a samce co 10-14. Samce mogą zjadać mniej i rzadziej niż samice (nie mają tak dużego apetytu). Do tego ważne jest by samica miała odpowiednią wagę, ponieważ częste składanie jaj może nią nieco wycieńczyć. Rozmrożoną karmówke z reguły wystarczy położyć gdzieś w terrarium, a wąż powinien ją bez problemu zjeść. Nie trzeba nią ruszać jak przy niektórych gatunkach.

Dymorfizm płciowy:
Samice sporo większe od samców.

Rozmnażanie:
Gatunek jajorodny. Nie wymaga zimowania, choć można zmniejszyć temperaturę przed dopuszczeniem do 20-22°C. Przed planowanym dopuszczeniem zmniejszamy cykl oświetleniowy i wilgotność. Kopulacja u tego gatunku może być długa – węże mogą być połączone razem nawet 12 godzin. Po zapłodnieniu samica znosi jaja do 4 razy w ciągu roku. W jednym rzucie jest od 3 do nawet 12 jaj. Jaja inkubujemy w wermikulicie w temperaturze od 25,5-29°C. Węże klują się po 58-80 dniach (zależy od temperatury inkubacji). Przy inkubacji w 28°C węże z reguły opuszczają jajka w okolicach 65 dnia. Maluchy inkubowane w niższych temperaturach są zazwyczaj silniejsze i zdrowsze od tych inkubowanych w wyższych. Za wysoka temperatura może powodować uszkodzenia kręgosłupa, niewydolność organizmu, a nawet śmierć węży.

Jad:
Wąż niejadowity.

Uwagi:
Nie wymaga żadnych szczególnych warunków co czyni go wężem łatwym w hodowli, polecanym dla początkujących. Nie wiadomo dlaczego ten gatunek jest tak mało popularny. Ciekawe ubarwienie, spora aktywność, nieposkromiony apetyt, niska cena czyni go wężem niemal idealnym.

Opracowane na podstawie:
-Doświadczeń własnych,
-http://www.ratsnakezone.com/ratsnake-information/93-trinket-snake-care-guide.html

Opracował: Zespół Trimek.pl

ANKIETA

Połozowate (Colubridae) - 25%
Dusiciele (Boidae) - 25%
Zdradnicowate (Elapidae) - 12.5%
Żmijowate (Viperidae) - 37.5%