Aspidelaps lubricus - Płużnica przylądkowa, kobra koralowa

Aspidelaps lubricus - Płużnica przylądkowa, kobra koralowa

Nazwa łacińska: Aspidelaps lubricusNazwa polska: Płużnica przylądkowa, kobra koralowaInne nazwy:...

Cryptelytrops (Trimeresurus) purpureomaculatus - Trwożnica mangrowa

Cryptelytrops (Trimeresurus) purpureomaculatus - Trwożnica mangrowa

Nazwa łacińska: Cryptelytrops (Trimeresurus) purpureomaculatusNazwa polska: Trwożnica...

Chrysopelea ornata - Nadobnik ozdobny

Chrysopelea ornata - Nadobnik ozdobny

Nazwa łacińska: Chrysopelea ornataNazwa polska: Nadobnik ozdobny, wężolot zwyczajnyInne nazwy:...

Lichanura trivirgata - Boa różany

Lichanura trivirgata - Boa różany

Nazwa łacińska: Lichanura trivirgataNazwa polska: Boa różanyInne nazwy: Rosy boa (ang.),...

Crotalus durissus vegrandis - Grzechotnik wenezuelski

Crotalus durissus vegrandis - Grzechotnik wenezuelski

Nazwa łacińska: Crotalus durissus vegrandisNazwa polska: Grzechotnik wenezuelskiInne nazwy:...

NOWE ARTYKUŁY

NOWE POSTY NA FORUM

Python regius - Pyton królewski

Nazwa łacińska: Python regius
Nazwa polska: Pyton królewski
Inne nazwy: Ball python (Ameryka), Royal python (Anglia) , Königspython (Niemcy) , Královska krajta (Czechy)

Synonimy:
• Boa regia - Shaw, 1802
• [Enygrus] regi[us]. - Wagler, 1830
• Cenchris regia - Gray, 1831
• Python Bellii - Gray, 1842
• Python regius - A.M.C. Duméril & Bibron, 1844
• Hortulia regia - Gray, 1849
• Python regius - Boulenger, 1893

Cechy ogólne:
Jeden z mniejszych węży z rodziny dusicieli. Z reguły dorastają do 1,5m, choć zdarzają się osobniki trochę większe (max. 1,8m). Dorosły osobnik może ważyć nawet 5kg (samice ,które są większe i masywniejsze od samców). Dożywa 20-25 lat, lecz zdarzały się osobniki żyjące ok. 30 lat, dlatego kupno tak długo żyjących zwierząt powinno być przemyślane. Niewielka, wyraźnie wyodrębniona od reszty ciała głowa, źrenice pionowe (choć nie zawsze to widać), widoczne jamki termiczne. Przez grzbiet ciągną się ciemno brązowe/czarne plamy przeplatane żółto-brązowymi ,które występują po bokach. Dość skryty wąż, staje się aktywny wieczorem ,by rankiem schować się do swojej kryjówki.

Występowanie: Występowanie Python regius
Afryka Zachodnia i częściowo Środkowa (Benin, Kamerun, Republika Środkowoafrykańska, Kongo, Wybrzeże Kości Słoniowej, Gambia, Ghana, Gwinea, Gwinea Bissau, Liberia, Mali, Niger, Nigeria, Senegal, Sierra Leone, Sudan, Togo, Uganda).

Biotop:
W naturze zamieszkuje tereny pół-suche – trawiaste sawanny, stepy, skraje lasów, często w pobliżu ludzkich siedlisk. Większość czasu spędza w norach, naturalnych rozpadlinach ,gdzie czeka na nadejście nocy.

Cechy szczególne:
Wyjątkowo łagodny gatunek. Atakuje tylko w razie bezpośredniego zagrożenia (sprowokowany). W większości przypadków zwija się w kłębek ,gdzie ukrywa swoją głowę w splotach ciała. U niektórych osobników urodzonych w hodowli ta taktyka zanika. Jest to gatunek dość podatny na stres w wyniku którego odmawia jedzenia.

Odmiany, podgatunki:
Ten gatunek węża ma mnóstwo odmian barwnych (większość wyhodowana przez człowieka ; 1259 odmian- stan na 27.01.2012).
Spis w raz ze zdjęciami można zobaczyć na: http://www.worldofballpythons.com/morphs/

Python regius w terrarium:
Młodym osobnikom (do 50cm) wystarcza terrarium o powierzchni 40x30cm, podrostkom zwiększamy te wartości (do np. 60x40cm). Dorosłe osobniki zadowolą się terrarium o wymiarach 100x60x40cm (dla wyjątkowo wyrośniętych węży odpowiednie będzie terrarium 120x70x50cm. Wysokość nie jest istotna, ponieważ gatunek ten większość czasu spędza na ziemi, choć niektóre osobniki chętnie się wspinają - w większości przypadków dość niezdarnie ;). 

Wilgotność powinna oscylować w granicach 50-60% (przed wylinką może zostać zwiększona, by ułatwić gadowi zrzucenie starego naskórka.). Uzyskamy ją poprzez delikatne zraszanie terrarium letnią wodą. Przydatny jest także basen, który pomaga utrzymać wilgotność na wymaganym poziomie, zapewnia gadom wodę do picia, a także jest miejscem w którym zwierzak może zażywać kąpieli.

Temperature w ciągu dnia utrzymujemy na poziomie 28-30°C, miejscowo do 32°C. Nocą temperatura może spadać do ok. 25-26°C. Do ogrzewania stosujemy kable grzewcze lub promienniki koniecznie podłączone do termostatu i odpowiednio zabezpieczone przed zwierzęciem.

Terrarium oświetlamy przez 12h świetlówką ,ewentualnie żarówką o słabej mocy. Dobrze jest trochę "stłumić" źródło światła ,ponieważ ten gatunek nie lubi jaskrawego oświetlenia.

W hodowli tego gatunku spisują się jako podłoże: torf, drewienka bukowe, trociny dla węży (Aspen bedding), lignocel, chips kokosowy, coco-grunt, a także ręczniki papierowe (chyba najlepsze rozwiązanie dla młodych).

Przy tym gatunku nie możemy zapomnieć o KRYJÓWKACH (najlepiej 2 lub więcej)! Węże te są skryte i bardzo ich potrzebują. Przy ich braku regius będzie się stresować ,a w konsekwencji może odmówić przyjmowania pokarmu ,a tego przecież nie chcemy. Role kryjówki dobrze spełniają odwrócone doniczki, kawałki kokosa czy odpowiednie kawałki rury korkowej. Najlepiej, by kryjówka była na tyle ciasna, by wąż po wejściu do niej dotykał ciałem jej ścianek, ponieważ wtedy czuje się bezpieczniej.

Pokarm:
Młode w hodowli przyjmują oseski szczurze lub myszy. Dorosłe przyjmują szczury, niewielki świnki morskie, pisklęta kurze, małe króliki, myszoskoczki, myszy (lecz to dla dorosłego za mało), mastomyszy, chomiki, jednakże wąż może zasmakować w określonym rodzaju pokarmu i nie będzie chciał jeść nic innego (regiusy to dość kapryśne bestie), dlatego najlepiej od małego karmić szczurami, gdyż jest to najwydajniejsza karmówka. Młode karmimy co 5-7 dni, podrostki co 7-10, a dorosłe możemy karmić nawet co 14 dni.

Gatunek ten jest dość znany ze swoich „głodówek”. Zdarza się tak ,że wąż mimo naszych starań nie interesuje się żadnym pokarmem. Nie karmmy go dzień po dniu! To go stresuje. Nie zje - spróbuj za tydzień. Przy dłuższych głodówkach dobrze jest sprawdzać czy wąż nie traci na wadze. W takim wypadku należy się skonsultować z weterynarzem. Niektóre osobniki przestają przyjmować pokarm w okresie zimowym.

Pamiętajmy, by karmić pokarmem ubitym, bądź mrożonym. Poza łatwością przechowywania, podania jest on wiele bezpieczniejszy od żywych zwierząt karmowych, które mogą dotkliwie zranić zwierzę (nawet mysz jest w stanie to zrobić nie mówiąc o szczurach, które mogą go podgryzać). Jeśli dalej upieramy się na karmieniu żywym pokarmem to zawsze bacznie obserwujmy moment karmienia (choć w przypadku ataku gryzonia to niewiele da). NIGDY NIE ZOSTAWIAJ ŻYWEJ KARMÓWKI Z WĘŻEM NA NOC (całkiem możliwe, że rankiem zastaniesz zagryzionego węża)!

Dymorfizm płciowy:
Samce z reguły są mniejsze i mniej masywne. Mają zgrubienie przy kloace i dłuższe pazurki odbytowe. Jednak najpewniejszym sposobem określenia płci jest sondowanie (powinna to przeprowadzić doświadczona osoba) lub prześwietlenie promieniami rentgena (może to zrobić jedynie weterynarz).

Rozmnażanie:
Gatunek w miarę łatwy do rozmnożenia. Jeśli chcemy je rozmnażać to dobrze jest sezonowo obniżyć temperaturę o kilka stopni (ok. 29°C w całym terrarium, nocą 26-28°C) i wilgotność do 40% (to ważne, gdyż niższe temperatury i wysoka wilgotność mogą prowadzić do przeziębień i infekcji.). Samcom można na okres 7-10 dni obniżyć temperaturę do nawet 20*C. W tym czasie karmimy rzadko i wyłącznie małymi posiłkami. „Zimowanie” ma kluczowe znaczenie w stymulacji węży do produkcji materiału genetycznego. 

Węże po „przezimowaniu” łączymy w jednym terrarium. W najbliższym czasie powinno dojść do kopulacji. Samica składa około 6-8 jaj (w wyjątkowych przypadkach więcej) pokrytych skórzastą powłoką, ważących ok. 85-110 gram. Znios jajek jest dużym obciążenie dla organizmu samicy. Może ona stracić nawet 35% swojej wagi. Okres opieki nad jajami wynosi około 2 miesięcy i jest uzależniony od temperatury otoczenia. Jajka do prawidłowego rozwoju potrzebują wysokiej wilgotności. Po złożeniu jajek w terrarium matka opiekuje się nimi do momentu wyklucia młodych. Najlepszym rozwiązaniem jest odebranie jaj samicy i przełożenie ich do inkubatora. Jajek nie możemy obracać, ponieważ zarodek może się utopić!

Przenosimy je do inkubatora z wermikulitem/mchem i utrzymujemy stałą temperaturę 30-32°C oraz wilgotność na poziomie 90-95% (dopilnujmy, by woda nie kapała na jajka). Młode pytony mają około 35cm długości i po zrzuceniu pierwszej wylinki zaczynają żerować.

Jad: Wąż niejadowity (jak wszystkie dusiciele).

Uwagi:
Python regius to gatunek nadający się na początek przygody z wężami. Jest łagodny, ładnie wygląda, a przy zapewnieniu odpowiednich warunków będzie wdzięcznym zwierzęciem w hodowli. Jedynie głodówki niektórych osobników mogą zniechęcić początkujących. Mnogość odmian barwnych u tego gatunku sprawia niesamowite wrażenie. Myślę, że każdy znajdzie jakąś odmianę dla siebie. ;)

Opracowane na podstawie: 
-doświadczeń własnych
-www.wordlofballpythons.com
-http://www.terrarium.com.pl/zobacz/python-regius-pyton-krolewski-219.html
-http://en.wikipedia.org/wiki/Python_regius


Opracował: Tofik_25

ANKIETA

Połozowate (Colubridae) - 25%
Dusiciele (Boidae) - 25%
Zdradnicowate (Elapidae) - 12.5%
Żmijowate (Viperidae) - 37.5%