Aspidelaps lubricus - Płużnica przylądkowa, kobra koralowa

Aspidelaps lubricus - Płużnica przylądkowa, kobra koralowa

Nazwa łacińska: Aspidelaps lubricusNazwa polska: Płużnica przylądkowa, kobra koralowaInne nazwy:...

Cryptelytrops (Trimeresurus) purpureomaculatus - Trwożnica mangrowa

Cryptelytrops (Trimeresurus) purpureomaculatus - Trwożnica mangrowa

Nazwa łacińska: Cryptelytrops (Trimeresurus) purpureomaculatusNazwa polska: Trwożnica...

Chrysopelea ornata - Nadobnik ozdobny

Chrysopelea ornata - Nadobnik ozdobny

Nazwa łacińska: Chrysopelea ornataNazwa polska: Nadobnik ozdobny, wężolot zwyczajnyInne nazwy:...

Lichanura trivirgata - Boa różany

Lichanura trivirgata - Boa różany

Nazwa łacińska: Lichanura trivirgataNazwa polska: Boa różanyInne nazwy: Rosy boa (ang.),...

Crotalus durissus vegrandis - Grzechotnik wenezuelski

Crotalus durissus vegrandis - Grzechotnik wenezuelski

Nazwa łacińska: Crotalus durissus vegrandisNazwa polska: Grzechotnik wenezuelskiInne nazwy:...

NOWE ARTYKUŁY

NOWE POSTY NA FORUM

Cryptelytrops (Trimeresurus) purpureomaculatus - Trwożnica mangrowa

Nazwa łacińska: Cryptelytrops (Trimeresurus) purpureomaculatus
Nazwa polska: Trwożnica mangrowa
Inne nazwy: Shore Pit Viper, Mangrove Viper (ang.), Mangrovenotter (niem.)

Obrazy dla: Cryptelytrops (Trimeresurus) purpureomaculatus - Trwożnica mangrowa

Cechy ogólne:
Niewielki, nadrzewny wąż należący do rodziny żmijowatych (Viperidae). Smukłe i długie ciało w kolorze szarym, brązowym, czarnym, ciemnozielonym lub którymś z pokrewnych kolorów. Łuski pięciokątne z wypukłą pręgą biegnącą przez jej środek. Spodnia część ciała w jaśniejszym kolorze. Wzór bywa różny – od jednolitej barwy na całym ciele po plamki tworzące większe skupiska na grzbiecie, a mniejsze po bokach ciała. Głowa, którą pokrywają drobne łuski jest wyraźnie wyodrębniona od reszty ciała. Z przodu pyska posiada jamki termo czułe. Oczy najczęściej w kolorze czerwonym, pomarańczowym, szarym, brązowym lub ciemnożółtym. Źrenica oka pionowo eliptyczna. Ma chwytny ogon, który jest pozbawiony grzechotki. Wąż w razie zagrożenia ostrzega napastnika energicznie poruszając ogonem. W dobrych warunkach bezproblemowo dożywają ponad 10 lat. Jeden z największych trwożnic. Dorastają do 120cm (samice, bo samce dorastają do ok. 70cm). Aktywność nocna.

Występowanie: Występowanie Cryptelytrops (Trimeresurus) purpureomaculatus
Bangladesz, Birma, południowa Tajlandia, zachodnia Malezja, Indonezja (Sumatra).

Biotop:
Zamieszkuje głównie obszary wilgotne. Za dnia ukrywa się wśród roślin, na drzewach przez co może wydawać się niewidoczny dla ludzkiego oka.

Cechy szczególne:
Wąż wyjątkowo szybki i zwinny. Niemal zawsze węże te są agresywne. Każdy ruch może go sprowokować do ataku. Podczas obsługi trzeba zachować ogromną ostrożność.

Dany gatunek w terrarium:
Terrarium wystarczające dla jednego osobnika tego gatunku będzie miało wymiary ok. 50x40x90cm (dla mocno wyrośniętych samic lub par zalecane są zbiorniki trochę większe). Należy pamiętać, że są to węże nadrzewne zatem potrzebują terrarium wertykalnego z elementami do wspinaczki. Temperatura powinna utrzymywać się w granicach 25-31°C (w najcieplejszym miejscu). Nocą temperatura może spadać do 22-24°C. Wilgotność utrzymujemy w granicach 80%. Należy pamiętać o częstym zraszaniu, ponieważ to pozwoli zaspokoić pragnienie zwierząt. W zbiorniku powinna się też znaleźć miseczka z wodą (choć nie wszystkie osobniki z niej korzystają). Terrarium oświetlamy w cyklu 12 godzinnym. Jako podłoże dobrze sprawdza się torf, włókno kokosowe (oba podłoża dobrze utrzymują wilgotność).

Pokarm:
W naturze żywią się żabami i jaszczurkami, dlatego czasem można napotkać problemy z karmieniem gryzoniami. Trwożnice wabią swoje ofiary poruszając końcówką ogona. Następnie chwytają swoją zdobycz w zęby jadowe i nie wypuszczają jej z pyska (po trafieniu trzymają ją w pysku i czekają, aż jad uśmierci upolowane zwierze). W hodowli rozkarmiony wąż nie powinien grymasić i zjada wtedy gryzonie.
Może się zdarzyć, że świeżo wyklute młode nie będą chciały samodzielnie przyjmować gryzoni. W takim wypadku przed karmieniem można spróbować przekłuć głowę oseskowi lub natrzeć go żabą (choć te sposoby nie zawsze skutkują). Jeśli wąż traci na wadze i nie chce przyjmować pokarmu konieczne będzie karmienie przymusowe (należy pamiętać, że to niebezpieczna czynność i należy przy niej zachować maksymalną ostrożność).

Dymorfizm płciowy:
Samce mają jasny pasek biegnący z boku przez całe ciało (to nie jest regułą, ponieważ może się okazać, że u niektórych będzie on prawie niewidoczny) oraz proporcjonalnie dłuższe ogony. Są także sporo mniejsze i mniej masywne od dorosłych samic.

Rozmnażanie:
Wąż jajożyworodny. Rozmnażanie tego gatunku jest łatwe. Aby doszło do kopulacji nie potrzebny jest okres zimowania. Wystarczy trzymać w terrarium parę tych węży i bardzo prawdopodobne jest, że dojdzie do zapłodnienia samicy. Samica po zapłodnieniu może wydać na świat nawet kilka miotów młodych węży. W jednym miocie samica rodzi przeciętnie 7-14 małych węży.

Jad:
Uzębienie Solenoglypha. Można spotkać się z krzyżówkami purpureomaculatus x
albolabris / stejnegeri, które mogą przypominać C. purpureomaculatus. Węże czyste gatunkowo są o wiele „stabilniejsze”, jeśli chodzi o skład jadu. Jad hemotoksyczny. Obniża ilość fibrynogenu we krwi, często po ugryzieniu pojawiają się krwotoki podskórne oraz groźba wylewu. Jad rozregulowuje gospodarkę mineralno odpornościową. Może wystąpić niewydolność nerek oraz wątroby.
Z tym wężem (jak z każdym jadowitym!) trzeba się obchodzić z należytą ostrożnością, nigdy nie wiemy jak na potencjalnie słaby jad zadziała na nasz organizm, trzeba pamiętać, że każde ukąszenie może nawet doprowadzić do śmierci!

Uwagi:
Wąż nie nadający się na początek. Dla ludzi z pewnym doświadczeniem w wężach jadowitych. Szybki, zwinny wąż z dalekim zasięgiem „strzału”, potrafiący wspinać się po haku. Zazwyczaj samce są agresywniejsze od samic. Pamiętać należy, że przy obsłudze węży jadowitych trzeba być ostrożnym oraz nie wolno popaść w rutynę. Cryptelytrops purpureomaculatus aktualnie znajduje się na II liście gatunków niebezpiecznych (rozporządzenie ministra środowiska) i aby legalnie hodować ten gatunek przyszły właściciel musi spełnić szereg wymogów wymienionych w rozporządzeniu oraz musi zdobyć odpowiednie zezwolenie.

Tekst rozporządzenia:
KLIK

Opracowane na podstawie:
Informacji znalezionych na zagranicznych forach i portalach internetowych
Doświadczeń własnych
KLIK

Opracował: Zespół Trimek.pl

ANKIETA

Połozowate (Colubridae) - 25%
Dusiciele (Boidae) - 25%
Zdradnicowate (Elapidae) - 12.5%
Żmijowate (Viperidae) - 37.5%